In 2009 is het 500 jaar geleden dat de reformator Johannes Calvijn geboren werd. Tijdens dit herdenkingsjaar is zojuist het boek de Institutie van Calvijn in de nieuwe vertaling door dr. C.A. de Niet verschenen. Het boek is feestelijk gepresenteerd in de Grote Kerk van Dordrecht afgelopen zaterdag 31 oktober. De prijs hiervoor bedraagt € 159,- dat is niet gering, maar het is zeer de moeite van het lezen waard. De Institutie is het bekendste geschrift van Calvijn. Het biedt in 1500 pagina’s een theologische inleiding op de Bijbel en onderbouwt de principes van de Reformatie. Nog altijd wordt de Institutie beschouwd als hét standaardwerk van de protestantse theologie. Het wil de lezer de weg wijzen naar de Schrift volgens de reformatorische principes. Het boek is pastoraal van opzet omdat uitgekeken wordt naar de leer van het Heil en zodanig leidt tot versterking van de vroomheid. Nog altijd, ook na 500 jaar, is dit boek actueel en aan u van harte aanbevolen. Onder het hoofdstuk: ‘Zonder de kennis van God is er geen kennis van onszelf’ trof ik de volgende voorpublicatie:

Want wij vinden onszelf – dat is de hoogmoed die ons allen aangeboren is – altijd rechtvaardig en zuiver en wijs en heilig, tenzij wij met onmiskenbare bewijzen van onze onrechtvaardigheid, walgelijkheid, dwaasheid en onreinheid overtuigd worden. Maar tot die overtuiging komen we niet als we alleen maar naar onszelf kijken en niet ook naar de Heere, die de enige maatstaf is om tot dat oordeel te kunnen komen. Omdat wij namelijk allen van nature geneigd zijn de zaken mooier voor te stellen dan zij zijn, zijn we al heel tevreden met een loze schijn van rechtvaardigheid in plaats van met de rechtvaardigheid zelf. En omdat alles wat zich onder en om ons heen voordoet met de grootste smerigheid bevlekt is, lacht dat wat iets minder afschuwelijk is ons toe als iets heel zuivers, zolang wij onze aandacht slechts richten op wat binnen de grenzen van de menselijke bezoedeling valt. Precies zo is het gesteld met het oog dat alleen te maken krijgt met dingen die een diepdonkere tint hebben. Het beoordeelt dan iets als stralend wit, terwijl het eigenlijk grijs of zelfs een beetje bruin is. Inderdaad kunnen wij uit de zintuiglijke waarneming heel goed afleiden hoezeer wij bij de beoordeling van onze geestelijke vermogens door waanvoorstellingen bevangen worden.

Met dank aan Hans Peters