Het onzichtbare zichtbaar gemaakt.

Tijdens mijn opleiding beeldende kunst en kunstgeschiedenis bezochten we, als onderdeel van de opleiding, de tentoonstelling “The Spiritual Art”in het Haags Gemeente museum. Deze tentoonstelling bracht tot uitdrukking dat er kunstenaars waren, die met hun werk iets anders wilden bereiken dan alleen een afbeelding van de zichtbare wereld. Zij probeerden vormen te vinden om onzichtbare gedachten, gevoelens of emoties weer te geven.

Rond het begin van de 20ste eeuw waren er vele kunstenaars, die zochten naar nieuwe uitdrukkingsvormen om te schilderen.  Er komt belangstelling voor mystieke denkbeelden waarvoor weinig aandacht meer was- én voor de wijsheid, die in andere culturen, vooral in het Oosten, te vinden is.  Ook religieuze en filosofische onderwerpen vormden opnieuw ongekende inspiraties.
Het is ook de tijd dat de abstracte werken ontstaan, noem ik de namen van schilders als; Piet Mondriaan, Wassily Kandinsky, Kasimir Malewitsch, Jan Toorop en Newman dan weet u dat zij van herkenbare vormen naar abstracte vormen groeiden.

Er is meer dan men op het eerste gezicht ziet.

Toen stond ik voor het schilderij van Johan Thorn Prikker, “de bruid van Christus”. Wat was daar veel te zien, te ervaren. In het silhouet van de bruid zijn witte lelies geschilderd, al eeuwenlang het symbool van reinheid. Naast haar ziet u een kruisbeeld. De kaarsen en de gotische architectuur op de achtergrond, accentueren de religie. De kleuren waaruit het wit oplichtte deed mij denken aan de opstanding uit de dood. Wat mij raakte en ontroerde was de verbinding die de lijnen en de doornen-tak maakten van het kruisbeeld naar de bruid, zij omvatten elkaar. In één blik, Christus en haar kerk op aarde. Hier werd het onzichtbare, zichtbaar gemaakt.  Dit kunstwerk is nooit meer uit mijn gedachten gegaan.

Agaath de Kwaadsteniet
(U kunt de afbeelding ook bekijken in de hal van de beide kerken)

Klik hier voor de het volgende schilderij