De Kruisoprichting

Als u regelmatig in Antwerpen komt, kent u vast het grote drieluik (triptiek) ‘De Kruisoprichting’ van Peter Paul Rubens in de Onze Lieve Vrouwekathedraal. Rubens - een Vlaamse meester - schilderde een jaar aan dit drieluik en rondde het begin 1611 af. Het was bedoeld als altaarstuk voor de Sint Walburgiskerk. Toen die begin 1800 werd afgebroken, kwam het stuk in de kathedraal terecht. In deze kathedraal hangt ook de even zo overweldigende tegenhanger, het drieluik van ‘De Kruisafneming’.

Met name het middenpaneel van De Kruisoprichting raakte mij bijzonder enkele jaren geleden, bij een toevallig bezoek aan de kathedraal. Op het middenpaneel wordt het kruis met daarop genagelde Heer Jezus omhoog getrokken door beulen en een geharnaste soldaat. Op het eerste gezicht een typische Barok-afbeelding; intense kleuren, robuuste en gespierde lichamen, pracht en praal. Geweldig, alleen al door zijn omvang (middenpaneel: 460 x 340 cm, luiken: 460 x 150 cm).

Maar als je langer kijkt, dan worden je ogen automatisch naar Jezus toegetrokken. Op dit schilderij is het lijden van Christus zó echt afgebeeld. Je ziet de pijn, de verdraaiing van het lichaam en de spieren, de beschadiging van de handen en Zijn roodomrande, verdrietige ogen. De diepe opoffering van Jezus. De betekenis van Zijn lijden. Het komt zo levensgroot dichtbij!

Wat dan rest, is plaatsnemen in één van de kerkbanken om dit op je in te laten werken. Een mooiere voorbereiding op Pasen kon ik mij toen niet wensen.

Hannie Linker-Verburgt

Klik hier voor het vorige schilderij